Μάνος Κουμής – Όλος ο κόσμος μια σκηνή: Μεφίστο και η άνοδος του ολοκληρωτισμού (Klaus Mann, Μεφίστο)

Μάνος Κουμής Όλος ο κόσμος μια σκηνή: Μεφίστο και η άνοδος του ολοκληρωτισμού Δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ο Αναγνώστης, 5/2/202 (πηγή: https://www.oanagnostis.gr/olos-o-kosmos-mia-skini-mefisto-kai-i-anodos-toy-oloklirotismoy-toy-manoy-koymi/?fbclid=IwAR02Vjkg_yoFGTyogVSkBBUqkiRN36SBiqus0PImWud4G8MFQOG_DSne3mU)   Ο Γερμανός κριτικός λογοτεχνίας και φιλόσοφος Βάλτερ Μπένγιαμιν, ήδη από τις αρχές τις δεκαετίας του 30’ προειδοποιούσε ότι η αισθητικοποίηση της πολιτικής, η μεταφορά του καλλιτεχνικού Ρομαντικού δόγματος «η τέχνη για την τέχνη» στην πολιτική σφαίρα δεν είναι τίποτε άλλο παρά προμήνυμα πολέμου. Η θλιβερή επιβεβαίωση της πρόβλεψης δεν άργησε να έρθει…

Continue reading

Φιλήμονας Πατσάκης – Συνομολόγηση με το κακό του ναζισμού (Klaus Mann, Μεφίστο)

Φιλήμονας Πατσάκης Συνομολόγηση με το κακό του ναζισμού Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών (10/1/2020)   Από την πρώτη σελίδα ξέρεις ότι έχεις μπροστά σου ένα κλασικό έργο. Δεν είναι μόνο η τόσο δυνατή γραφή όσο το ότι γρήγορα νιώθεις τον ίλιγγο μιας ερμηνείας που διαρκώς σου διαφεύγει. Καθώς λοιπόν συνεχίζεις να αναζητάς, να το διαβάζεις, νιώθεις έντονα ότι απευθύνεται σ’ εσένα και σε ένα διαρκές τώρα. Αυτή είναι μια γραφή που παρεκκλίνει από νόρμες και…

Continue reading

Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, 130 χρόνια Χάιντεγκερ (Χάνα Άρεντ, Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ είναι ογδόντα χρονών)

Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος  130 χρόνια Χάιντεγκερ   Δημοσιεύτηκε στο Alter Thess (20/11/2019)   Η «Μεγάλη των Φιλοσόφων Σχολή» –όπως κολακεύονταν να αποκαλούν τη Φιλοσοφική Αθηνών, χωρίς συνείδηση του φαιδρού, οι ελάσσονες καθηγητές της–, είχε πάθος με τον Χάιντεγκερ. Σημαιοφόρος αυτού του πάθους, η «Φιλοσοφική Προπαιδεία», το εισαγωγικό εγχειρίδιο του Γρηγορίου Κωσταρά για το πρώτο έτος της σχολής, εξηγούσε με δημοσιογραφικό στόμφο ότι ο συγγραφέας του Είναι και Χρόνος υπήρξε ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του εικοστού αιώνα, σε αντίθεση με…

Continue reading

Άρης Στυλιανού – Φόρος τιμής στον Χάιντεγκερ (Χάνα Άρεντ, ο Μάρτιν Χάιντεγκερ είναι ογδόντα χρονών)

Άρης Στυλιανού   Φόρος τιμής στον Χάιντεγκερ (Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 10/11/2019)   Η γνωστή φιλόσοφος του 20ού αιώνα, Χάνα Αρεντ, γεννήθηκε το 1906 στο Αννόβερο της Γερμανίας και πέθανε το 1975 στη Νέα Υόρκη. Εκανε πανεπιστημιακές σπουδές στη γενέθλια χώρα της, όπου είχε σημαντικούς δασκάλους στη φιλοσοφία, μεταξύ των οποίων ξεχώριζε ο νέος τότε υφηγητής της φιλοσοφίας, Μάρτιν Χάιντεγκερ (1889-1976). Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί φόρο τιμής της Αρεντ στον Χάιντεγκερ, με τη…

Continue reading

Λευτέρης Χουντουλίδης, Η σκέψη που σκέφτεται τη σκέψη της (Χάνα Άρεντ, Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ είναι ογδόντα χρονών)

Λευτέρης Χουντουλίδης Η σκέψη που σκέφτεται της σκέψη της Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών (20/9/2019) Τι αξία έχουν οι χρονολογίες για τη ζωή των ανθρώπων; Για κάποιους σηματοδοτούν μια καταλυτική γνωριμία, τη γέννηση ενός παιδιού. Για άλλους τη συμμετοχή σε ένα κοσμοϊστορικό κοινωνικό-πολιτικό γεγονός, τη μεταστροφή του χαρακτήρα που εκτίθεται στην άβυσσο του res publica, του δημόσιου πράγματος. Τι κοινό έχουν, ωστόσο, τα παραπάνω ως προς την αξία τους; Μα το ότι εκείνη αυξάνει όσο…

Continue reading

Λίνα Πανταλέων – Γλωσσικός σπαραγμός (Δημήτρης Τσεκούρας, Η Πόρτα)

Λίνα Πανταλέων   Γλωσσικός Σπαραγμός   (Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Καθημερινή, 21/7/2019)   Μια μέρα ο άνθρωπος της ιστορίας αποφασίζει να πετάξει στα σκουπίδια την εξώπορτα του διαμερίσματός του. Ενας ακαταδάμαστος φόβος κινεί την απόφασή του. Φοβάται ότι θα πεθάνει και κανείς δεν θα αντιληφθεί τη νεκρική μοναξιά του. Ενας άνθρωπος ήδη προ καιρού αθέατος από το περιορισμένο κοινωνικό του περιβάλλον, αγωνιά να διασώσει την ορατότητα της σορού του, το ύστατο απομεινάρι του. Την απόφασή του να…

Continue reading

Τίνα Μανδηλαρά – Η αποδόμηση του αμερικανικού ονείρου (Σέργουντ Άντερσον, Θάνατος στο δάσος κι άλλα διηγήματα)

Τίνα Μανδηλαρά   Η αποδόμηση του αμερικανικού ονείρου   (Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Lifo 12/7/2019)     Αν ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ έγραφε για τη μελαγχολία που γεννούν τα ψεύτικα πάρτι στην καρδιά της κρίσης, ο Σέργουντ Άντερσον επέμενε να περιγράφει τι συμβαίνει όταν όλοι αυτοί οι καλεσμένοι μείνουν μόνοι, μακριά από το κλίμα της μεγάλης γιορτής. Τι αποκαλύπτεται καθώς επιστρέφουν στην οικία τους, όταν θυμούνται την καταγωγή τους, ξαναφέρνουν στον νου έναν χαμένο έρωτα ή…

Continue reading

Η Πόρτα – Γράφει ο Δημήτρης Τσεκούρας

Ο Δημήτρης Τσεκούρας για την Πόρτα   Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα   Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ [25/6/2019] https://www.ert.gr/eidiseis/politismos/i-porta-grafei-o-dimitris-tsekoyras/      Όταν ξεκινάς να γράψεις ένα βιβλίο είναι σχεδόν αδιανόητο να φανταστείς πού ακριβώς θα σε οδηγήσει το βιβλίο που ξεκινάς να γράψεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά τη γραφή του βιβλίου έχεις υποστεί Αλλοίωση. Οπωσδήποτε στον Εγκέφαλο (εντός του οποίου υπάρχει και αυτό το ανεξερεύνητο και άκρως νευρωτικά άστατο πράγμα που αμήχανα ονομάζουμε Ψυχή) και κατά πάσα πιθανότητα και στο Σώμα.…

Continue reading

Κατερίνα Σεργίδου, Χρίστος Μάης – Εμείς, πίσω από το τείχος (Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν, Εμείς)

Χρίστος Μάης, Κατερίνα Σεργίδου Εμείς, πίσω από το τείχος   Δημοσιεύτηκε στο Marginalia (https://marginalia.gr/arthro/emeis-piso-apo-to-teichos-gia-to-dystopiko-mythistorima-toy-g-zamiatin/)   Μα αυτός ο ουρανός! Μπλε, ακηλίδωτος από σύννεφα-τόσο πρωτόγονα πρέπει να ήταν τα γούστα των αρχαίων, των οποίων οι ποιητές αντλούσαν έμπνευση απ’ αυτούς τους αλλόκοτους, ακατάστατους όγκους υγρασίας, που ανόητα σπρώχνουν ο ένας τον άλλον! Εγώ αγαπώ-και είμαι σίγουρος ότι έχω δίκιο αν πω Εμείς αγαπάμε-μόνο έναν ουρανό σαν το σημερινό: αποστειρωμένο και άσπιλο. Κάτι τέτοιες μέρες όλος ο…

Continue reading

Θοδωρής Κ. Ηλιόπουλος – Ένα δριμύ κατηγορώ (Τζίνο Τζίνι, Το συνέδριο των νεκρών)

Το κείμενο αποτελεί την εισήγηση του Θοδωρή Κ. Ηλιόπουλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Τζίνο Τζίνι Το συνέδριο των νεκρών που έγινε στο βιβλιοπωλείο Επί Λέξει.   Το βιβλίο του Τζίνο Τζίνι Το συνέδριο των νεκρών αποτελεί ένα απ’ τα πρώτα δριμύ κατηγορώ εναντίον του πολέμου, εναντίον κάθε μορφής πολέμου που η ανθρωπότητα διεξήγαγε, όπως και εναντίον κάθε είδους βίας που τυγχάνει να έχει αρχή αλλά όχι και τέλος.      Μια αρχή που τοποθετείται χρονολογικά…

Continue reading